İstanbul'daki "Usher Evi" bu olsa gerek...

“…En göze çarpıcı özelliği müthiş eski oluşuydu. Asırlar rengini soldurmuştu. Bütün dış yüzeyi yosun kaplıydı; karmaşık ağlar halinde dolanmış, dam saçaklarından sarkıyorlardı. Yine de bina aşırı bir şekilde köhne değildi. Hiçbir yeri yıkılmamıştı. Kısımları arasında hala var olan kusursuz uyumla, teker teker ele alınınca ufalanmakta oldukları görülen taşları büyük bir tezat teşkil ediyordu. Bütün bunlar yıllarca unutulmuş bir yeraltı mezarında kalan ve havasızlıktan çürüyen eski ahşap tabutları anımsatıyordu. Ancak binanın dış cephesinde yoğun bir çürümenin izlerinin dışında bir dengesizlik görülmüyordu…”

Edgar Allan Poe'nin meşhur "Usher Evi'nin Çöküşü (1839)" öyküsünde böyle tanıtılır bu lanetli ev, Dost Körpe çevirisiyle.
1960 yapımı "House of Usher" filmi de, bu öyküden uyarlanmıştır. Yönetmen Roger Corman, Kaliforniya, Orange county'de bir evi kullanmıştı.. belki Cibali'deki bu metruk binayı görseydi, film İstanbul'da çekilebilirdi..

Bu ahşap yapı hayret verici bir şekilde tabire uyuyor, bence.

Konicivaa, konicivaa...

Blogsuz geçen günlerin ardından nasıl başlangıç yapsam acep diye düşünedurduğum sırada hızır gibi yetişti Duhtbrahma desem yalan olmaz heralde. Tembellik,ihmalkarlık,üşengeçlik, yada kısacası eşşeklikten dolayı uzun süre ihmal ettiğim blog a yeniden dönmenin huzuru içerisindeyim. Kendine takım bulması için süresiz kadro dışı bırakılmış oyuncunun teknik kadro değişince yeniden takıma geri dönmesi ruh halini taşıyorum şu dakikalarda. Saolsun duhtbrahma dükkanı hazırlamış, çayı demlemiş müşteriler gelmeye başlamış bana sadece altılı ve iddaa çalışmak kalmış. Bloga tekrardan başlangıç yaparken okuyan-okumayan,yorum yapan-yapmayan herkese şimdiden teşekkür ediyorum.

Efendim, tekrar hoşgeldiniz...

Bazı insanlar dükkanlarını bir süreliğine kapatır. Bu, çoğu zaman dükkanda bi kısım veya genel bi yenileme amacı taşır. Tabi bu durumda ortada bi proje olur ve buna uygun hareket edilerek belirlenen günde dükkan yeniden açılır. Kapıya da bu projelere ait bazı ayrıntılar yazılır: "Tadilat nedeniyle şu güne kadar kapalıyız" gibi. Mesela ramazanda, diğer aylardan daha az iş yapılabileceğinden meyhaneciler, barcılar ve hatta işkembeciler bile bu yenileme olayına girerler. Olur, n'apalım, hayırlı olsun.

Bunların bazıları da plan proje olmaksızın kapatır gider. Kimseye haber vermeden. Camda gazete falan da göremezsen anlarsın maddi kriz nedeniyle yaşanmış kapanma olayı. Sadece kapatılmış ve gidilmiştir. Satıcıyla arada duygusal bir bağ yoksa mutlaka başka bir seçenek bulunur.

Biz de "müştemi - latte" olarak bi süreliğine kapattık ama sadece dükkanı açmadık bi süre. Yoksa kirasını faturalarını ödedik, tam bir çekilme olmadı sektörden yani.

Euro 2008 in bitmesinin yarattığı boşluğa -kendi adıma konuşuyorum- hayatımdaki düzenin değişmesi de eklenince müştemi-latte listede bi kaç basamak aşşağı indi.

Ben bugün dükkanı açtım, içerisi değişmemiş. Elimden geldiğince de gelicem buraya. Artık ortaklarım da açar mı dükkanı ben yokken, bilemem, onların şahsi kararları.